Fundusz emerytalny
Wprowadzony w 1999 roku repartycyjno-kapitałowy system emerytalny w Polsce składa się z trzech części, zwanych powszechnie filarami. Pierwszy filar to zreformowany system ubezpieczeń społecznych realizowany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), drugi to otwarte fundusze emerytalne (OFE), zaś trzeci filar stanowią dodatkowe dobrowolne programy emerytalne, dzięki którym ...
możemy powiększyć wysokość naszej emerytury. II oraz III filar stanowią kapitałowy system finansowania emerytur, w którym każdy oszczędza na swoją emeryturę.
Fundusze emerytalne stanowiące podstawę II filaru polskiego systemu emerytalnego, są instytucjami sektora finansowego, których przedmiotem działania jest gromadzenie środków pieniężnych osób ubezpieczonych i inwestowanie ich w długoterminowe aktywa finansowe. Po osiągnięciu przez osoby ubezpieczone wieku emerytalnego zadaniem tych instytucji będzie zapewnienie im dochodów na emeryturze w formie comiesięcznych wypłat aż do chwili śmierci osób ubezpieczonych.
Obecnie na rynku polskim działa 15 OFE, zarządzanych przez powszechne towarzystwa emerytalne działające w formie spółek akcyjnych. Członkostwo w OFE jest obowiązkowe dla wszystkich osób urodzonych po 31 grudnia 1968 r. Każdy zatrudniony ma obowiązek wybrać jeden fundusz emerytalny, do którego trafiać będzie część obowiązkowej składki emerytalnej (7,3%), czyli część wynagrodzenia ubezpieczonego. Za zarządzanie tymi środkami fundusz może pobrać prowizję.
Fundusze emerytalne mają osobowość prawną, nie posiadają jednak zdolności upadłościowej, tj. nie mogą ogłosić bankructwa. Fundusz emerytalny dysponuje odrębnym majątkiem od majątku powszechnego towarzystwa emerytalnego i w przypadku ogłoszenia upadłości przez PTE, aktywa funduszu emerytalnego nie wchodzą w skład jego masy upadłościowej.
Wybierając fundusz emerytalny nie należy tego czynić pochopnie lub zdawać się na losowanie. Od naszego wyboru zależy przecież wysokość przynajmniej części naszej emerytury. Podejmując decyzję warto zwrócić uwagę na kilka czynników:
- wysokość prowizji pobieranej przez fundusz,
- strategię i skład portfela inwestycyjnego funduszu, czyli to, w jaki sposób będzie on inwestował powierzone mu środki (jeżeli będzie inwestował przede wszystkim w papiery skarbowe, nie należy się spodziewać wielkich zysków, jednak ryzyko straty finansowej będzie niewielkie; z kolei gdyby większość środków inwestował w akcje, należy liczyć się z możliwością wysokich zysków, ale i z ryzykiem wysokich strat w sytuacji nietrafionych inwestycji),
- stopę zwrotu funduszu z dotychczasowych inwestycji,
- wysokość kapitału własnego towarzystwa (w sytuacji nietrafionych inwestycji będzie mogło pokryć straty z własnych środków).
Obok OFE istnieją również pracownicze fundusze emerytalne, w których udziały zazwyczaj nabywa się wyrażając zgodę na potrącenie ustalonej składki z miesięcznego wynagrodzenia. Programy te są zazwyczaj dostępne wyłącznie dla pracowników danego zakładu, pracodawca zaś wnosi zazwyczaj do tego funduszu dodatkowy wkład finansowy.
Fundusze emerytalne